ΚΑΤΙΦΕΣ

Τραγούδι με προέλευση από την Κωνσταντινούπολη.

Δε μου λες εψές το βράδυ
ο θυμός σου τι ‘τανε,
δυο σου φίλοι μ’ απαντήσαν
αχ μ’ απαντήσαν αμάν και για σένα μ’ είπανε.

------

Δεν μπορώ να καταλάβω
τα δικά σου πείσματα,
στους γιατρούς θέ’ να με ρίξεις
αχ να πεθάνω αμάν να πεθάνω φθυσικιά.

------

Τα τσακίρικά σου μάτια
μου πλήγωσαν την καρδιά,
και στον Άδη θα με βάνουν
αχ με αυτήν αμάν με αυτήν την απονιά

------

Στον κατιφένιο σου οντά
θέλω να ‘ρθω μια βραδιά,
να σου πω τα βάσανά μου
αχ βάσανά μου αμάν να με κλαίν’ τα μάτια σου.

------

Μαύρα μάτια έχεις φως μου
μαύρα είναι σαν την ελιά,
κι όποιος τα γλυκοφιλήσει
αχ χάρο δεν αμάν χάρο δε φοβάται πια.

------

Σαν τα μάρμαρα της Πόλης
που ‘ναι στην Αγιά-Σοφιά,
έτσι τα ‘χεις ταιριασμένα
αχ ταιριασμένα αμάν μαύρα φρύδια και μαλλιά.