ΒΑΡΚΑ ΜΟΥ ΜΠΟΓΙΑΤΙΣΜΕΝΗ

Τραγούδι καθιστικό του τραπεζιού με θέμα του το ξενιτεμό των σφουγγαράδων και με προέλευση από την Κάλυμνο Δωδεκανήσων.

Άιντε μ’ ήρτεν η ώρα του φευγιού και του ‘ποκινημάτου.

Άιντε θάλασσα θάλασσα βαρεί την άμμο,
σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ μα τι να κάμω.

------

Άχι φευγούσι απού την Κάλυμνο (ν)οι βέργες του κλημάτου.

Άιντε βάρκα μου βάρκα μου μπογιατισμένη,
στα καπό… στα καπόνια κρεμασμένη.

------

Άχι και πως θα μπω στη βάρκα ντος μποτίλια με ποτήρι.

Βάρκα μου μπογιά… βάρκα μου μπογιατισμένη,
με καρά… με καραμπογιά βαμμένη.

Άχι και την παρέα να κερνώ και τον καραβοκύρη.

Θάλασσα βαρεί θάλασσα βαρεί το κύμα,
σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ δεν είναι κρίμα.
Θάλασσα βαρεί θάλασσα βαρεί τη ξέρη,
σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ μα ποιος το ξέρει.