ΚΡΗΤΙΚΕΣ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ "Ξ..."

Ξανοίγω σε θαυμάζω σε και αποκαμαρώνω κι όσο αξίζουν εκατό εσύ ταξίζεις μόνο.

Ξενητεμένο μου πουλί ένας θεός κατέει ήντα 'χει η μαύρη σου καρδιά κι ανθρώπου δε το λέει.

Ξεστράτι παίρν' η σκέψη μου να 'ρθει να σ' ανταμώσει, φτάν' η δική σου αθιβολή για να τη γ- ξεσηκώσει.

Ξετίναξέ τα μαλλιά τα σγουριδοπλεμένα να ξεμπερδέψ' η σκέψη μου να ρθεί πάλι σε μένα.

Ξεχάσαμε να δώσουμε ευχή πολύ μεάλη εις τω παιδιώ μας τσι χαρές ναξιωθούμε πάλι.

Ξημέρωμα πρωτοχρονιάς θέλω να πιάσεις άμμο απού δεν έχει μετρημό ευκές να σου τσι κάμω.

Ξόδεψα τα στιβάνια μου στα Μπιμπιανά σοκάκια ομπός σκιστήκαν οι μοσκιές κι ύστερα τα μουζάκια.

Ξυπόλυτος πορπάτουνα κι είχα τη στενοχώρια μέχρι που εσυνάντησα άνθρωπο δίχως πόδια.