ΘΥΜΑΣΑΙ

Τραγούδι με προέλευση από τον Πόντο.

Και θυμάσαι όντες επέγναμε εντάμαν σα χορτάρεα,
και θυμάσαι όντες επέγναμε εντάμαν σα χορτάρεα,
και κάθα βουράν και φίλεμαν κάθα δεμάτ’ και εγκάλιαν,
και κάθα βουράν και φίλεμαν κάθα δεμάτ’ και εγκάλιαν.

Εγώ για τ’ εσέν’ και μόνον σύρω τη σεβντάς τον πόνον,
και το κιφάλι μ’ σο μαξιλάρ’ ο νούσιμ εν σο δρόμον,
και το κιφάλι μ’ σο μαξιλάρ’ ο νούσιμ εν σο δρόμον.

------

Και θυμάσαι όντες επέγναμε σα χωραφέα μερέαν,
και θυμάσαι όντες επέγναμε σα χωραφέαν μερέαν,
και(ν) εκλίσκουν κα αφίλνασε σην αποσυνορέαν,
και(ν) εκλίσκουν κα αφίλνασε σην αποσυνορέαν.

Εγώ για τ’ εσέν’ και μόνον σύρω τη σεβντάς τον πόνον,
και το κιφάλι μ’ σο μαξιλάρ’ ο νούσιμ εν σο δρόμον,
και το κιφάλι μ’ σο μαξιλάρ’ ο νούσιμ εν σο δρόμον.

------

Και θυμάσαι όντες εκάθουμες σ’ ασέρον από κάθεν,
και θυμάσαι όντες εκάθουμες σ’ ασέρον από κάθεν,
και(ν) έρθεν η μάνας είδε ‘μας και ασά γελντά εχάθεν,
και(ν) έρθεν η μάνας είδε ‘μας και ασά γελντά εχάθεν.